Menu weergeven
Terug naar de begin pagina
Christengemeente
Nieuw Leven Almere

Opstanding der doden

door
René Nijhuis

Inleiding

Het volgende onderwerp dat we gaan behandelen is de opstanding der doden. Dit is ook één van de pijlers van het fundament zoals genoemd in Hebreeën vers 1 en 2. De reden dat dit ook tot het fundament behoord is eigenlijk wel heel duidelijk. Ons geloof is gebaseerd op het feit dat Jezus is opgestaan uit de dood en aan de rechterhand van de Vader zit. Laten we 1 Korintiërs 15 vers 14 tot 18 maar eens lezen:

  1. En indien Christus niet is opgewekt, dan is immers onze prediking zonder inhoud, en zonder inhoud is ook uw geloof.
  2. Dan blijken wij ook valse getuigen van God te zijn, want dan hebben wij tegen God in getuigd, dat Hij de Christus opgewekt heeft, die Hij toch niet heeft opgewekt, indien er geen doden opgewekt worden.
  3. Immers, indien er geen doden opgewekt worden, dan is Christus ook niet opgewekt;
  4. en indien Christus niet is opgewekt, dan is uw geloof zonder vrucht, dan zijt gij nog in uw zonden.
  5. Dan zijn ook zij, die in Christus ontslapen zijn, verloren.

Zoals we net hebben kunnen lezen is dit dus één van de pijlers van ons geloof. Jezus is voor onze zonden gestorven en na drie dagen weer opgestaan. Hij heeft hiermee de dood overwonnen. Als we hierin niet geloven, dan is ons geloof zonder inhoud. In Openbaring 1 vers 17 en 18 zegt Jezus het volgende:

"Wees niet bevreesd, Ik ben de eerste en de laatste, en de levende, en Ik ben dood geweest, en zie, Ik ben levend tot in alle eeuwigheden, en Ik heb de sleutels van de dood en het dodenrijk."

In Johannes 11 vers 25 zegt Jezus ook het volgende:

"Ik ben de opstanding en het leven; wie in Mij gelooft zal leven, ook al is hij gestorven, en een ieder, die leeft en in Mij gelooft, zal in eeuwigheid niet sterven"

Dus uit de bovenstaande tekstgedeeltes kunnen we concluderen dat Jezus de eerste is die de dood heeft overwonnen en Hij heeft ons ook de mogelijkheid gegeven om deze te overwinnen namelijk door geloof in Hem, want er staat niet voor niets in Hebreeën 6 vers 2: "opstanding der doden".

Door de opstanding van Jezus zijn de volgende dingen gebeurd:

De dood is door de duivel op de aarde gebracht. De duivel is de personificatie van de dood. Toen God de aarde had geschapen was er geen dood op de aarde. In het paradijs was de boom des levens waar Adam en Eva van mochten eten. Het plan van God was dat de mens eeuwig zou leven en samen met Hem over de aarde en de hemel zou heersen. We weten dat er een kink in de kabel is gekomen toen Adam en Eva zich hebben laten verleiden door de slang. Op dat moment werd er een deur opengezet voor de duivel en kon de dood in de wereld komen en macht uitoefenen over de mensen. Maar we hebben net gelezen dat Jezus, door de opstanding uit de dood, de macht van de duivel heeft gebroken. Halleluja.

Als we kijken wat de Bijbel onder "dood" verstaat dan betekent dood zijn ook van God afgesneden zijn. Iemand die zondigt is dood in Gods ogen. Dit kunnen we lezen in Efeze 2 vers 1:

"Ook u, hoewel gij dood waart door uw overtredingen en zonden"

Door onze overtredingen en zonden zijn we dood in Gods ogen, maar omdat we Jezus als onze Heer en Verlosser hebben aangenomen zijn we opgestaan. Op dat moment is ons eeuwige leven al begonnen. 1 Johannes 5 vers 11 en 12 zegt het volgende:

  1. En dit is het getuigenis: God heeft ons eeuwig leven gegeven en dit leven is in zijn Zoon.
  2. Wie de Zoon heeft, heeft het leven; wie de Zoon van God niet heeft, heeft het leven niet.

Laten we het verhaal van de verloren zoon maar eens opslaan in Lukas 15 vers 11 tot 32.
De jongste zoon eiste zijn erfdeel op en ging eens flink de bloemetjes buiten zetten. Met andere woorden, hij zondigde er flink op los. In vers 17 zien we dat de jongste zoon tot inkeer komt en een besluit neemt, er staat: "Ik zal opstaan en naar mijn vader gaan …". Met andere woorden hier is zijn wedergeboorte. De reactie van de vader is ook opmerkelijk, in vers 24 staat: "want mijn zoon hier was dood en is weer levend geworden, hij was verloren en is gevonden". De vader sluit zijn zoon weer in zijn armen. Hij kijkt niet naar wat zijn zoon allemaal gedaan heeft. Dit is de onvoorwaardelijke liefde van de Vader.
In de studie van de waterdoop hebben we al behandeld wat de waterdoop symboliseert, namelijk: het medegekruisigd worden, het mede sterven, het mede begraven en het mede opgewekt worden met Jezus.