Menu weergeven
Terug naar de begin pagina
Christengemeente
Nieuw Leven Almere

Het lichaam van Christus

door
René Nijhuis

Inleiding

In de vorige studies hebben we al heel veel aspecten over het geloof en het fundament van ons geloof behandeld. Het onderwerp wat we nu gaan behandelen is het gemeente zijn, het lichaam van Christus zijn. Dit is ook een heel belangrijk aspect dat we in deze studie gaan behandelen.

Wat is een gemeente

Het begrip kerk of gemeente is een zo algemeen bekend begrip dat we zelfs wat moeite moeten doen om het passend te verwoorden. Hieronder enige definities rond het begrip gemeente:

Een gemeente is een plaatselijke vergadering van gelovigen van alle eeuwen die Jezus Christus volgen als hun Redder en Heer. De plaatselijke gemeente is de zichtbare werking van de algemene gemeente op een gegeven tijd en plaats.

Elk kind van God is persoonlijk door Hem geroepen. God heeft een plan met een ieder van ons. Hij heeft ons echter geroepen tot één lichaam. De gemeente is het lichaam van Christus. Dit lichaam bestaat uit vele leden, die elkaar nodig hebben.

God werkt met en door middel van de gemeente. Zij is Gods plan en Gods werk. Jezus, als hoofd van dit lichaam, bouwt Zijn gemeente. De Bijbel gebruikt verschillende beelden voor de gemeente. Elk beeld geeft een aspect weer van het wezen en werk van de gemeente (Efe.2-6).

Er is sprake van een universele gemeente (zij bevat alle mensen, waar ter wereld ook, die wedergeboren zijn; elke ware gelovige, die een persoonlijke relatie met Jezus Christus heeft) en plaatselijke gemeenten, elk met haar eigen kleur en karakter, welke gezamenlijk hun taak en roeping uitvoeren.

Het woord "gemeente" dat we gebruikt zien in onze Bijbel komt van het Griekse woord "ecclesia". In zijn meest simpele betekenis is dat "samenkomen". Het woord heeft echter een rijkere betekenis. Het werd in de toenmalige Griekssprekende wereld gebruikt om "mensen uit huis te roepen voor een speciaal doel".
Dit geeft precies weer wat de gemeente is: God roept mensen uit de zonde, duisternis, geestelijke dood en dwaling voor een speciaal doel. God roept ons bij elkaar om een gemeenschap te vormen welke leeft en handelt naar Zijn bedoeling. Het woord "koinonia", wat de Bijbel hiervoor gebruikt, houdt zoveel in als "deel hebben aan iets of iemand" of "iets gemeenschappelijk hebben". Koinonia is een werk van de Heilige Geest. Het is de gemeenschap met God, met Jezus Christus, met elkaar.

De eerste gemeente ontmoette elkaar in de tempel en in Joodse synagogen en ook in huizen van de gelovigen. Later, in nagedachtenis aan de opstandingsdag van Christus, werd de eerste dag van de week, zondag, de tijd voor openbare aanbidding.
Op deze publieke aanbiddingsdiensten gaf men onderwijs, deelde men ervaringen en gaf getuigenis, verheerlijkte men God en gedacht het verlossingswerk van Jezus en zocht men intens de leiding van God door de Heilige Geest in gebed en vasten (Handelingen 2:42-47). Wat zo bijzonder aan dit gedeelte is dat de gemeente hier vanzelf ontstaat. Petrus en de andere apostelen doen wat ze Jezus hebben zien doen en dit spreekt de mensen zo aan dat hier een gemeente ontstaat.

Gemeente zijn, een duidelijke instructie

In de bijbel kunnen we in verschillende passages vinden, waar Jezus de discipelen duidelijk instructies geeft, dat ze mensen tot discipelen moeten maken en goed voor ze moeten zorgen. Eén van de bekendste zijn we al een aantal keer tegengekomen, maar laten we hem nog maar een keer lezen in Matteüs 28:19:

"Gaat dan henen, maakt al de volken tot mijn discipelen en doopt hen in de naam des Vaders en des Zoons en des Heiligen Geestes en leert hen onderhouden al wat Ik u bevolen heb."

Wanneer iemand wedergeboren wordt, dan moet er een plek zijn waar zo iemand beschermd wordt en waar hij of zij onderwezen wordt. De gemeente is de plek waar deze mensen bescherming krijgen en waar naar hen omgezien wordt zodat ze kunnen groeien in Christus. In Johannes 21 is een ander gedeelte waar Jezus Petrus een vraag stelt en dan een opdracht geeft. Laten we dit gedeelte maar eens lezen in Johannes 21 vers 15 tot 17.

  1. Toen zij dan de maaltijd gehouden hadden, zeide Jezus tot Simon Petrus: Simon, zoon van Johannes, hebt gij Mij waarlijk lief, meer dan dezen? Hij zeide tot Hem: Ja Here, Gij weet, dat ik U liefheb. Hij zeide tot hem: Weid mijn lammeren.
  2. Hij zeide ten tweeden male weder tot hem: Simon, zoon van Johannes, hebt gij Mij waarlijk lief? En hij zeide tot Hem: Ja Here, Gij weet het, dat ik U liefheb. Hij zeide tot hem: Hoed mijn schapen.
  3. Hij zeide ten derden male tot hem: Simon, zoon van Johannes, hebt gij Mij lief? Petrus werd bedroefd, dat Hij voor de derde maal tot hem zeide: Hebt gij Mij lief? En hij zeide tot Hem: Here, Gij weet alles, Gij weet, dat ik U liefheb. Jezus zeide tot hem: Weid mijn schapen.

Jezus vraagt hier drie maal aan Petrus of hij Hem waarlijk lief heeft. Petrus antwoordt Hem tot driemaal toe dat hij Hem lief heeft en Jezus vraagt hem om zijn schapen te weiden. Zoals een herder voor zijn schapen zorgt dat ze veilig zijn en ze naar de weiden brengt waar ze kunnen eten, zo moet ook een gemeente zijn. Een plek waar iedereen veilig is en waar ze te eten krijgen.

Het lichaam van Christus

In de bijbel wordt de gemeente ook wel het lichaam van Christus genoemd. Jezus Christus is het hoofd van de gemeente en wij (alle mensen die Jezus Christus hebben aangenomen) vormen tezamen het lichaam van Christus. In Romeinen 12 vers 4 en 5 staat het volgende:

  1. Want, gelijk wij in een lichaam vele leden hebben, en de leden niet alle dezelfde werkzaamheden hebben,
  2. Zo zijn wij, hoewel velen, één lichaam in Christus, maar ieder afzonderlijk leden ten opzichte van elkander.

Ook 1Korintiërs 12 vers 27 spreekt hierover:

"Gij nu zijt het lichaam van Christus en ieder voor zijn deel leden."

Dus met alle christenen in de hele wereld vormen we samen het lichaam van Christus. Hoe verschillend of divers we ook zijn, samen vormen wij het lichaam. In Matteüs 16 geeft Jezus een belofte aangaande de gemeente. Laten we het gedeelte maar eens lezen in Matteüs 16 vers 13 tot 18.

  1. Toen Jezus in de omgeving van Caesarea Filippi gekomen was, vroeg Hij zijn discipelen en zeide: Wie zeggen de mensen, dat de Zoon des mensen is?
  2. En zij zeiden: Sommigen: Johannes de Doper; anderen: Elia; weer anderen: Jeremia, of een der profeten.
  3. Hij zeide tot hen: Maar gij, wie zegt gij, dat Ik ben?
  4. Simon Petrus antwoordde en zeide: Gij zijt de Christus, de Zoon van de levende God!
  5. Jezus antwoordde en zeide: Zalig zijt gij, Simon Barjona, want vlees en bloed heeft u dat niet geopenbaard, maar mijn Vader, die in de hemelen is.
  6. En Ik zeg u, dat gij Petrus zijt, en op deze petra zal Ik mijn gemeente bouwen en de poorten van het dodenrijk zullen haar niet overweldigen.

Jezus zegt hier over de gemeente, dat de poorten van de hel haar niet zullen overweldigen. Of met andere woorden de gemeente van Jezus Christus zal nooit meer gestopt kunnen worden. Het lichaam van Jezus Christus waar jij en ik deel van uit maken zal voor eeuwig stand houden, en zal alleen maar sterker worden. Iedere keer wanneer iemand wederom geboren wordt, dan wordt het lichaam verder gebouwd. Dit zal doorgaan totdat het lichaam volmaakt is. Dan is de gemeente (ook wel bruid) klaar voor de komst van de bruidegom (Jezus).

De doop in het lichaam

In één van de vorige studies is terloops even gesproken over de doop in het lichaam. We zijn daar toen niet verder op ingegaan, maar nu gaan we het wel behandelen. De doop in het lichaam is niets anders dan jezelf voegen aan de gemeente waar je jezelf thuis voelt. De gemeente maakt deel uit van het lichaam van Christus en door jezelf toe te vertrouwen aan deze gemeente ga je ook deel uitmaken van het lichaam. Je wordt als het ware in het lichaam gedoopt. Het is een profetische handeling waarmee je laat zien, dat dit je familie is waar je bij hoort. Het heeft ook te maken met bescherming. Je staat er niet alleen meer voor, er is een heel lichaam waar je aan vast zit. Laten we maar eens kijken wat de bijbel hier over zegt in 1Kor. 12 vers 26:

"Als een lid lijdt, lijden alle leden mede, als een lid eer ontvangt, delen alle leden in de vreugde."

Levende stenen

Een ander synoniem wat we in de Bijbel tegenkomen voor de gemeente zijn de levende stenen. In 1 Petrus 2 vers 4 tot 6 staat het volgende:

  1. En komt tot Hem, de levende steen, door de mensen wel verworpen, maar bij God uitverkoren en kostbaar,
  2. En laat u ook zelf als levende stenen gebruiken voor de bouw van een geestelijk huis, om een heilig priesterschap te vormen, tot het brengen van geestelijke offers, die Gode welgevallig zijn door Jezus Christus.
  3. Daarom staat er in een schriftwoord: Zie, Ik leg in Sion een uitverkoren en kostbare hoeksteen, en wie op hem zijn geloof bouwt, zal niet beschaamd uitkomen.

We hebben al eerder gelezen in Efeze 2:19:20 dat we gebouwd zijn op het fundament van apostelen en profeten en dat Jezus zelf de hoeksteen is. Iedereen die wedergeboren is, is een levende steen, die verbonden is met het allersterkste fundament wat er bestaat. De liefde die we door Hem voor elkaar hebben is het cement en dit samen zal een prachtig gebouw worden. In het boek "Visioenen van de oogst" (ISBN 90-74115-27-6 uitgever Dunamis Publishing) geschreven door Rick Joyner staat een prachtig visioen wat heet "Oorlog en heerlijkheid". Dit visioen beschrijft hoe de kerk van Jezus Christus gebouwd wordt met levende stenen. Wanneer je de kans hebt om dit boek eens te lezen, dan moet je dat zeker doen.

De gave van Jezus aan de gemeente

Nadat Jezus opgevaren was naar de Hemel heeft hij iets gegeven aan de mensen om hen te helpen het lichaam van Hem op te bouwen. Laten we Efeze 4 vers 11 tot en met 13 maar eens lezen:

  1. En Hij heeft zowel apostelen als profeten gegeven, zowel evangelisten als herders en leraars,
  2. om de heiligen toe te rusten tot dienstbetoon, tot opbouw van het lichaam van Christus,
  3. Totdat wij allen de eenheid des geloofs en der volle kennis van de Zoon Gods bereikt hebben, de mannelijke rijpheid, de maat van de wasdom der volheid van Christus.

Jezus heeft een aantal gaven gegeven die nodig zijn om het lichaam van Christus tot volheid te laten komen. Deze gaven zijn nodig om het een samenhangend geheel te laten vormen. De bedieningen die hierboven genoemd worden, wordt ook wel de vijfvoudige bediening genoemd.

Deze bedieningen kun je niet jezelf toe-eigenen. Je kunt alleen door God voor één van deze bedieningen geroepen worden en als het de juiste tijd is, dan zul je in deze bediening gaan functioneren.
Al deze bedieningen zijn stuk voor stuk heel belangrijk. Een Apostel kan bijvoorbeeld wel een gemeente stichten, maar als er geen Herder is die de gemeente leid, dan zal deze gemeente stuurloos zijn.

Taken en functies in de gemeente

Naast de vijfvoudige bediening die we in het vorige hoofdstuk behandeld hebben zijn er ook nog andere functies in de gemeente. In Handelingen 6 kunnen we lezen dat de apostelen 7 mannen uitkiezen om hen te helpen met verschillende taken. Deze helpers worden ook wel diakenen genoemd. Verder spreekt de bijbel ook over bemoedigers (Hand. 9:27). Al deze taken en functies zijn nodig om de gemeente toe te rusten tot dienstbetoon (Efe.4:12).

Goede en slechte herders

De gemeente is niet het bezit van de herder. De herder speelt wel een hele belangrijke rol in de gemeente. Het is zijn verantwoording om goed voor zijn schapen te zorgen en zal later daar ook verantwoording voor moeten afleggen. In de bijbel is een tekstgedeelte wat helemaal handelt over het herder zijn. Ezechiël 34 spreekt over goede en slechte herders en over wat er gebeurt met de slechte herders. Verder kunnen we lezen dat Ezechiël profeteert dat Jezus door God aangesteld is als de Herder over de schapen en dat er een volledig herstel zal zijn van de schepping.

Wat betekent dit voor de lokale gemeente?

Net zoals het Joodse volk uit twaalf verschillende stammen bestaat, maar toch één volk vormen, zo is het ook met de lokale gemeentes. Samen maken we deel uit van het lichaam van Christus, alleen ook hier zien we verschillende stammen. Iedere gemeente heeft zo zijn eigen kleur en geluid en daar is niets verkeerd mee. Zo is er grote diversiteit aan gemeentes en kan iedereen die gemeente uitzoeken waar hij bij hoort, waar hij zich thuis voelt. Dit betekent ook dat we geen concurrenten van elkaar zijn. Het wordt tijd dat iedereen deze openbaring krijgt en dat we ophouden met elkaar te veroordelen. Samen moeten we de oogst binnenhalen.